Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

Αμανιτόνια και λαμπηδόνια - τέλος ιστορίας

(Διαβάστε την προηγούμενη ανάρτηση για να θυμηθείτε την ιστορία)

...τόσο τρανταχτά που ο κόσμος αναδύθηκε χρυσοκόκκινος μετά από την εκκωφαντική έκρηξη. Ο Κορνήλιος Τερεπεκίδης ξανάνιωσε. Η σβελτάδα και η βελούδινη μπάσα φωνή του επέστρεψαν λαμπρότερες από ποτέ. Η Αθήνα γέμισε μηλιές με χρυσά μήλα, απέραντους οπωρώνες και ιπτάμενα φύλλα που οδηγούσαν άνδρες και γυναίκες ντυμένοι όλοι σε πολύχρουμες βουλίτσες. Πουα μικρά, μεγάλα, ολοστρόγγυλα, αφράτα, που φώτιζαν τα πρόσωπα. Οι managers των πολυεθνικών στριφογύριζαν στις μεταλλικές καρέκλες τους χαρούμενοι μετά την καταμέτρηση του τζίρου τους: εκατομμύρια φτερωτά αμανιτόνια. Οι τράπεζες δανείζουνε αμανιτόνια και δίνουν, αντί να παίρνουν, τόκο λαμπηδόνια. Που όταν τα σπείρεις στους αγρούς της πόλης φυτρώνουν οπώρες της θάλασσας.
Ετσι τελείωσε η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα και η Αθήνα ξύπνησε αλλιώς στην αυγή της δεύτερης δεκαετίας.
Γι αυτό μη διστάζετε. Φοράτε ανάλαφρα πουα φορέματα και καταβρέχετε τους περαστικούς. Στριμωχτείτε στο λεωφορείο και κυνηγήστε τα πουα.
Καλή χρονιά!
Para-mythou.