Η σήμερον ως αύριον και ως χθες...

"Και αν δράσουμε, σε οσοδήποτε μικρή κλίμακα, δεν χρειάζεται να περιμένουμε για κάποιο μεγάλο ουτοπικό μέλλον. Το μέλλον είναι μια άπειρη διαδοχή από παρόντα και το να ζούμε σήμερα όπως πιστεύουμε ότι πρέπει να ζούνε οι άνθρωποι, αψηφώντας όλα τα άσχημα γύρω μας, αποτελεί από μόνο του μια θαυμαστή νίκη."

Howard Zinn, Αυτοβιογραφία.

"Κ’ αίφνης οι πίδακες των ιδικών μας απαντήσεων

Με την ευχή της μάνας μας"

Α.Εμπειρίκος, Αι γενεαί πάσαι ή Η σήμερον ως αύριον και ως χθες.

Με τον παλμό του πολιτισμού για ένα ζωντανό σχολείο...

Από την Πανελλήνια Ένωση Εκπαιδευτικών Πολιτιστικών Θεμάτων.

Δείτε τα εργαστήρια...

http://peepothe.blogspot.com/2011/03/2.html

Σαν παρουσίαση βιβλίου, Μetropolis, Σάββατο 12 Μαρτίου, 12.00

Με αφορμή το βιβλιο Στον Αστερισμό των Διδύμων,

το Σάββατο 12 Μαρτίου, στο Metropolis, Πανεπιστημίου, στις 12.00.

τα παιδιά του Καλλιτεχνικού Γυμνασίου Γέρακα και της Ελληνογερμανικής Αγωγής παρουσιάζουν...

Σας περιμένω σε μια γιορτή έκφρασης και δημιουργικότητας από εφήβους.

Ψηφιακή εξιστόρηση και ενεργός πολίτης

Ωραίο πρόγραμμα: Ψηφιακή εξιστόρηση και ενεργός πολίτης. Straight into politics!

http://www.politics-project.eu/index.htm

Νέος κύκλος σεμιναρίων δημιουργικής γραφής, στον Πολυχώρο, Μεταίχμιο.

Από το μελάνι στο σανίδι και από το χαρτί ως το παιχνίδι:

Δημιουργώντας κείμενα και δρώμενα για παιδιά και νέους

 (διάρκεια: 30 διδακτικές ώρες)
Με δυνατότητα παρακολούθησης εξ αποστάσεως.

• Υπεύθυνη σεμιναρίου – Διδασκαλία: Ελένη Σβορώνου, συγγραφέας παιδικών βιβλίων, εμψυχώτρια εκπαιδευτικών προγραμμάτων, Υπεύθυνη Προγράμματος Κατάρτισης και Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στο WWF Eλλάς

• Αντικείμενο: Οι συμμετέχοντες θα ασκηθούν στη γραφή για παιδιά και νέους (παιδική και νεανική λογοτεχνία) τόσο για προσωπική απόλαυση όσο και για την επικοινωνία με τα παιδιά και τους νέους (στην τάξη, στο σπίτι, σε εκπαιδευτικά προγράμματα). Από τη γραφή το πέρασμα στην αφήγηση και στο παιχνίδι είναι εύκολο και πολλαπλώς χρήσιμο. Η επιστροφή στο κείμενο, μετά την εμπειρία της προφορικής αφήγησης και του παιχνιδιού, θα γεννήσει τη διάθεση για αλλαγές, βελτιώσεις, παραλλαγές της πρώτης γραφής, έτσι ώστε ο περίπατος στα κείμενα, τις αφηγήσεις και τα παιχνίδια να μοιάζει με μια περιήγηση σε μυστικό κήπο με εκπλήξεις και αναπάντεχες συναντήσεις.

• Μέρα και ώρες μαθημάτων: Δευτέρα 19:00-21:30

• Δυνατότητα παρακολούθησης εξ αποστάσεως

• Σε όλους τους συμμετέχοντες θα δοθεί δωρεάν το βιβλίο 1001 δραστηριότητες για να αγαπήσω το βιβλίο.


ΕΝΑΡΞΗ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ: 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011
Ενημερωτική συνάντηση για το περιεχόμενο του σεμιναρίου:

Τρίτη, 15/3/2011 στις 6:00 το απόγευμα


Σας γνωστοποιούμε πως και φέτος δεν έχουμε πραγματοποιήσει καμία αύξηση στα δίδακτρά μας σεβόμενοι τις δύσκολες οικονομικές συγκυρίες της εποχής.


Στο διάλειμμα θα προσφέρεται καφές ή τσάι σε όλους τους συμμετέχοντες. Με την ολοκλήρωση κάθε σεμιναρίου θα παρέχεται σχετική βεβαίωση παρακολούθησης εφόσον οι συμμετέχοντες έχουν παρακολουθήσει το σύνολο των διδακτικών ωρών.


ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ

Ανταποκρινόμενοι στο αίτημα πολλών κατοίκων της επαρχίας, εκμεταλλευτήκαμε τις δυνατότητες των νέων τεχνολογιών και προσφέρουμε φέτος την ευκαιρία σε όσους ενδιαφέρονται και κατοικούν εκτός Αττικής να παρακολουθήσουν τα σεμινάριά μας εξ αποστάσεως (δείτε την ειδική ένδειξη στις λεπτομέρειες κάθε σεμιναρίου). Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να έχουν τον εξής βασικό εξοπλισμό:

1. Η/Υ ή laptop

2. Σύνδεση ADSL

3. Webcam (προαιρετικά)

4. Μικρόφωνο (προαιρετικά)
Σας ενημερώνουμε επίσης ότι στον ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ λειτουργεί πλέον ασύρματο Internet (WiFi).

Για περισσότερες πληροφορίες και εγγραφές: τηλ.: 211 3003580

Αποστολή βιογραφικών στο fax: 211 3003581,
στο e-mail: polychoros@metaixmio.gr
ή ταχυδρομικά στη διεύθυνση:
Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ Τ.Θ. 21001, Τ.Κ. 114 10,
σημειώνοντας το σεμινάριο που σας ενδιαφέρει.

ΔΗΛΩΣΤΕ ΕΓΚΑΙΡΑ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΑΣ

Η Ελένη Σβορώνου σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Θεσσαλονίκης και ειδικεύτηκε στη Διαχείριση Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Εργάζεται ως υπεύθυνη του Προγράμματος Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στο Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF Ελλάς). Έχει γράψει έξι βιβλία για παιδιά: Το Πάντα, Αρχαία Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Στα ίχνη του Ιάσονα (εκδόσεις Ερευνητές), Ο Τζιτζικο-Περικλής μεγάλος συνθέτης της Ελλάδας!, Ο Τζιτζικο-Περικλής Υπουργός Φύσης!, Ο Τζιτζικο-Περικλής και η πέμπτη εποχή του χρόνου (εκδόσεις Μεταίχμιο). Αρθρογραφεί στην παιδική εφημερίδα «Ερευνητές» της Καθημερινής, ενώ επίσης έχει γράψει άρθρα και βιβλία για τον οικοτουρισμό, το περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά.



* * * *

Καλό θέατρο για εφήβους. Respect, στο θέατρο Χώρα.

Συγκινητικό ταξίδι για 15χρονους στην αυτογνωσία. ΄

Του Ηλία Μαγκλίνη.
Στο http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_13/02/2011_432224

Για την (ψευδαίσθηση της) αυτοβιογραφία(ς).

«Τι μικρό μέρος της ζωής ενός ανθρώπου είναι τα λόγια του και οι πράξεις του! Η πραγματική ζωή του είναι μέσα στο κεφάλι του και δεν την ξέρει κανένας άλλος από τον ίδιο...

Αν ήταν να γραφτεί αυτός ο εσωτερικός μονόλογος, κάθε μέρα θα χρειαζόταν ένα βιβλίο ογδόντα χιλιάδων λέξεων, τριακόσια εξήντα πέντε βιβλία τον χρόνο. Τα απομνημονεύματα δεν είναι παρά τα ρούχα και τα κουμπιά ενός ανθρώπου - η βιογραφία του ίδιου του ανθρώπου δεν μπορεί να γραφτεί...»

Μark Twain

Για τα αληθινά παραμύθια

"Κάθε αληθινό παραμύθι έχει μια δάσταση τρομακτική.Όπως οι ιστορίες του Χόφμαν ή του Λιούις Κάρολ."

Λ.Αρκουμανέα, από κριτική θεάτρου, Βήμα, 31/12/2010

Για το μυθιστόρημα

"Το μυθιστόρημα δεν εξετάζει την πραγματικότητα, αλλά την ύπαρξη. Κι η ύπαρξη δεν είναι αυτό που έγινε. Ύπαρξη είναι το πεδίο των ανθρώπινων δυνατοτήτων. Όλα όσα ο άνθρωπος μπορεί να γίνει, όλα όσα είναι ικανός να κάνει. Υπάρχω σημαίνει είμαι μέσα στον κόσμο."
Μίλαν Κούντερα, Η τέχνη του μυθιστορήματος, Εστία. σελ.84.

Το κομμάτι του ξένου

Της Κατερίνας

Η μεγάλη ώρα έφτασε! Όλοι καθισμένοι γύρω από το τραπέζι και στη μέση στολισμένη η βασιλόπιτα! Όλη την χρονιά περίμενε ο Δημητράκης. Ήταν σίγουρος, φέτος θα τύχαινε στο κομμάτι του εκείνο το λαμπερό φλουρί. Αγιοκωνσταντινάτο! Και μόνο η λέξη του φαίνονταν φανταστική.

Σώπασαν οι γιορτινές κουβέντες και απλώθηκε ησυχία ιερή. Με ευλάβεια την πήρε μπροστά του και τη σταύρωσε ο κ. Αλέξανδρος ο νοικοκύρης. Τότε ξεκίνησε με καθαρή φωνή, «Του Χριστού…», «της Παναγίας…», «του Αγίου Βασιλείου», «Του φτωχού και του ξένου…»

Παράδοση από τα παιδικά χρόνια ήταν και την είχε κρατήσει ο κ. Αλέξανδρος. Έτσι του ‘μαθε ο δικός του ο πατέρας έτσι ήθελε να μάθει κι αυτός στα παιδιά του. Τα πρώτα κομμάτια ανήκαν στον Θεό, τους αγίους του και τους «σταλμένους από αυτόν» όπως έλεγε η μάνα του. Και μετά η αγωνία μεγάλωσε καθώς ακούγονταν τα ονόματα τους ένα ένα με πρώτον τον νοικοκύρη... Πήρε ο Δημητράκης το κομμάτι του. Έσκαψε αλλά τίποτα δεν γυάλισε στο βάθος. Σα να συννέφιασε το παιδικό του πρόσωπο. Χαρούμενη ακούστηκε τότε η φωνή της μάνας! «του ξένου! στο κομμάτι του ξένου φέτος! Καλή χρονιά»!

Πως δεν έβαλε τα κλάματα εκεί μπροστά ο Δημητράκης ούτε που το κατάλαβε. Σκέφτηκε τι άσχημη λέξη ήταν αυτή, εδώ του κάθονταν. Να πάρει αυτός ο «ξένος» το αγιοκωνσταντινάτο του δεν το χώραγε ο νους του, μα πιότερο η καρδιά του. Οι ξένοι…η κ. Μάτα που ερχόταν και βοηθούσε τη μαμά στο σπίτι, ο κ. Γιούρι που καθάριζε το σχολείο, ο Χουάν που ήθελε να κάνουν παρέα. Οι ξένοι να πάρουν το φλουρί του! Ναι τους συμπαθούσε σαν δεν τον ενοχλούσαν, αλλά αυτό παραπάει.

Έπιασε η μητέρα με το βλέμμα της τον μικρό. Τον πήρε στην αγκαλιά της. Όλα της τα ’πε για τους παλιοξένους, τους φτωχούς και βρώμικους, που του πήραν το φλουρί του φέτος! «Να πάνε αλλού! Και κανένας από αυτούς να μην ξαναπατήσει σπίτι ούτε η φίλη του η ..............» Φώναξε και έφυγε από κοντά της.

Στάθηκε μπροστά στο δέντρο. Αυτό έκανε κι όταν γυρνούσε φουρτουνιασμένος από το σχολείο. Γεμάτο φωτάκια που παιχνίδιζαν πάνω στις μπαλίτσες και τους έδιναν τόσο παράξενα χρώματα. Πόσο του άρεσαν τα μικροσκοπικά ζωάκια, οι καλοσυνάτοι βοσκοί, οι φανταχτεροί μάγοι... του άρεσε να κάθεται να την κοιτά και βάζει χίλια δυο στο νου… πως ζούσε λέει τότε και βρέθηκε εκεί και ζέστανε το μικρό Χριστούλη με το μπουφάν του, αυτό το κίτρινο που του άρεσε πολύ...

Ήρθε και η μητέρα δίπλα μα όχι για να του μιλήσει. Σιωπηλά πήρε τη φάτνη άνοιξε την πόρτα και την ακούμπησε έξω από το σπίτι. «Τόσες μέρες έχουμε ένα ξένο εδώ. Καλύτερα να τον βγάλουμε έξω», αποκρίθηκε. Απόρησε ο Δημήτρης, τέτοια αστεία δεν έκανε η μητέρα ποτέ. «Δημητράκη κι Εκείνος ξένος ήρθε, και τότε δεν τον δέχτηκε κανείς. Αφού, λοιπόν, δε θέλεις ξένους εδώ, θα τον βγάλουμε έξω». Ντράπηκε ο Δημήτρης. Αγκάλιασε στοργικά τη φάτνη και την έφερε μέσα. Τώρα πια γι’ αυτόν κανένας δεν ήταν ξένος.